الکترو عود چیست؟ چگونه الکترو عود را بازی کنیم؟

این ساز که نام واقعی‌اش El-oud است، نزد ترک‌ها «اود» خوانده می‌شد. اروپاییان در جریان جنگ‌های صلیبی با آن آشنا شدند و نام‌هایی مانند lute، liouto، alaud و luit بر آن نهادند. برخلاف تصور رایج، عود سازی عربی نیست؛ چون در قرن هفتم، عرب‌ها آن را نزد ترک‌هایی که در خراسان کار می‌کردند دیدند و به سرزمین خود بردند. عود در اصل سازی ترکی است و تقریباً هیچ تفاوتی با «قوپوز» (Kopuz) ندارد. پس از این روند، در سراسر جهان گسترش یافت.

ساختار عود

اگر به ساختار عود نگاه کنیم، افزون بر صفحه و کاسه، از 5 بخش مختلف تشکیل شده است. در بخش کاسه از چوب‌هایی مانند زردآلو، ممرز، گردو و آلو استفاده می‌شود. شش جفت سیم دارد: سه جفت فولادی و سه جفت نایلونی. همه این مواد در قیمت‌ها و مدل‌های عود نیز تفاوت ایجاد می‌کنند.

انواع و ویژگی‌های عود چیست؟

مهم‌ترین ویژگی‌ای که عود را از سازهای دیگر متمایز می‌کند، دسته کوتاه و کاسه بزرگ آن است. بنابراین با آنکه درونش تهی است، در واقع سازی ظریف و زیباست.

شاید این را هم بپسندید: چگونه سیم‌های عود را عوض کنیم؟

از نظر شکل، اگر ساختار بدنه و قابلیت حمل آن سنجیده شود، تشخیص دادنش از سازهای دیگر و نواختنش دشوارتر است. اما به سبب تأثیری که می‌گذارد و صدایی که تولید می‌کند، هنری بسیار مهم و بزرگ نیز خوانده می‌شود. قیمت‌ها و مدل‌های عود بر پایه ساختار و شکل تقسیم می‌شوند. عود در انواع گوناگون برای استفاده زنان و استفاده مردان ساخته می‌شود. و اگر از ویژگی‌های عود هم بگوییم:

• صفحه از چوب صنوبر خشک‌شده در کوره
• دسته از چوب ماهون
• دسته از چوب صنوبر خشک‌شده در کوره
• صفحه انگشت‌گذاری از آبنوس یا رزوود
• شیطانک بالایی از آبنوس یا رزوود
• خرک از چوب ممرز رنگ‌شده به مشکی
• بالای دسته، یعنی عرض صفحه انگشت‌گذاری، 4 سانتی‌متر
• عرض صفحه انگشت‌گذاری زیر دسته 6 سانتی‌متر
• طول دسته 19.5 سانتی‌متر
• طول کاسه 49.5 سانتی‌متر
• عمق کاسه 18 سانتی‌متر
• عرض کاسه 37 سانتی‌متر
• فاصله میان دو شیطانک 58.5 سانتی‌متر
• تعداد سیم‌ها 11
• تعداد ترکه‌های کاسه 21
• پولیش‌شده
• گوشی‌ها از آبنوس یا رزوود
• می‌تواند جعبه یا مضراب به عنوان لوازم جانبی داشته باشد

چگونه الکترو عود بنوازیم؟

آموزش عود همیشه با نحوه در دست گرفتن عود آغاز می‌شود. نخستین گام برای درست نواختن عود، درست نگه داشتن آن است. معمولاً نشسته نواخته می‌شود و گرفتن درست ساز، نشستن راست را نیز فراهم می‌کند. اگر ساز با زاویه درست گرفته شود، نواختن آسان‌تر خواهد بود.

کنترل موقعیت پرده‌ها پس از تنظیم حالت نشستن و زاویه انگشتانی که نت‌ها را فشار می‌دهند، عواملی هستند که نواختن را بسیار آسان و در نقطه توقف انگشت درست می‌کنند. انگشت شست باید پشت سمت راست قرار گیرد و همه انگشتان دیگر را نگه دارد. این‌گونه انگشتان دیگر بیش از حد جمع نمی‌شوند و می‌توانید آن‌ها را راحت حرکت دهید. سیم‌ها باید محکم فشرده شوند تا صدا پر باشد. در نقطه‌ای که مضراب فرود می‌آید باید به بخش میانی سیم‌ها رسید؛ این‌گونه می‌توان بسیار بیشتر از آکوستیک بهره برد.

شاید این را هم بپسندید: Oude Electric Oud

تمرین استفاده از مضراب باید در آغاز آموزش نواختن عود انجام شود.

هر یک از این تمرین‌ها صدای درست را بدون گیر کردن در حین نواختن تضمین می‌کند. هرچه این تمرین‌ها دقیق‌تر باشند، بهتر است. اگر سرسری و بی‌نظم انجام شوند، عود می‌تواند سازی شود که به‌کلی از زندگی شما بیرون برود.

نواختن عودِ کوک‌شده، خوب شناختن صداها و آموختن آن‌ها برای یادگیری درست این ساز بدون دستان اهمیت دارد. وگرنه صدای فشرده‌شده به گونه‌ای دیگر شنیده می‌شود و صداها با هم مخلوط می‌شوند. اگر پیشرفت درست باشد، آموزش شما موفق خواهد بود.

شاید این را هم بپسندید: همه چیز درباره الکترو عود